กวาง AB normal หนุ่มพันธุ์ดื้อ 

ช่วงนั้น ผมเริ่มรักดนตรีและฟอร์มวงเล่นกับเพื่อนจริง ๆ จัง ๆ ผมคิดว่าดนตรีมันเป็น ทางออกทางหนึ่งของการระบายอารมณ์และการแสดงความคิดเห็น บางคนที่ไม่ชอบพูดก็อาจจะ แสดงอารมณ์ออกมาด้วยการวาดรูป การเล่นกีฬา ดนตรีก็เป็นอีกวิธีหนึ่ง ผมเริ่มไปเรียนกีตาร์คลาสสิก ตอน ม . 1 พอขึ้น ม . 3 ก็เป็นมือกีตาร์ของวงที่ฟอร์มขึ้นกับ เพื่อน ๆ ในโรงเรียน พอ ม . 4 นักร้องคนเก่าในวงออกไป ผมก็มาเป็นนักร้อง พอ ม . 5 ก็เข้าประกวด งานดนตรีของโรงเรียนที่ชื่อ เอซี มิวสิกคอนเทสต์ ( A . C . Music Contest )

ตอนนั้น ผมกับเพื่อนใช้ชื่อวงว่า U . F . O . มีกรรมการที่เป็นคนจากในแกรมมี่มาตัดสินวงเราได้ ที่ 1 รวมทั้งรางวัลนักร้องยอดเยี่ยม ถือว่าเป็นเรื่องที่ภูมิใจที่สุดและสะใจด้วย เพราะทุกปีพวกวง โปรเกรสซีฟ ( Progressive ) ที่เล่นดนตรีแนวดรีมเธียเตอร์ ( Dream Theater ) จะชนะ วงพวกนี้จะ โชว์โซโล่กีตาร์อลังการมาก แต่แทนที่จะเล่นกันสนุก ๆ สบาย ๆ เขาจะเครียด เสียงกีตาร์ก็จะสูง มาก ๆ นักร้องก็ร้องไม่ค่อยไหว 

แต่ตอนนั้นพวกเราเล่นเพลงของซิลลี่ฟูลส์กับสี่เต่าทอง ไม่ได้เล่นโชว์มาก แต่เล่นแล้วได้ฟีล พวกที่แพ้ก็โวยวายว่าขายหน้าตา ทะเลาะกันนิดหน่อย แต่อย่างไรก็ชนะมาจนได้ 

เจอแมวแอบมอง ตอนเรียนจบ ม . 6 ผมไปเที่ยวเกาหลีกับพ่อแม่ ในกรุ๊ปทัวร์มีเด็กฝึกงานของบริษัทอราติสท์ ที่เป็นหน่วยจัดหาศิลปินของแกรมมี่ไปด้วย เขาไม่รู้หรอกว่าผมร้องเพลงได้ แต่ตอนนั้นผมทำหัวทอง ดูลุคแรง เขาสะดุดตาและขอถ่ายรูปไว้ แล้วเอารูปผมมาเสนอที่แกรมมี่ โดยที่ผมไม่รู้เรื่อง นึกว่า ถ่ายรูปเฉย ๆ 

ตอนนั้นผมวางแผนชีวิตไว้ว่าจะเรียนสถาปัตย์ฯ ที่พระจอมเกล้าธนบุรีให้จบภายใน 5 ปี พอ เรียนจบก็อาจจะไปเรียนต่อที่เยอรมนี แล้วช่วงปี 4 – ปี 5 ก็อาจจะไปเรียนภาษาไว้ก่อน เพราะผมเคย ไปเที่ยวเยอรมนี้แล้วชอบอะไรหลาย ๆ อย่างในประเทศเขา และสถาปัตย์ของเยอรมันก็ค่อนข้างดัง 

 

 

สนับสนุนเรื่องราวโดย  บาคาร่า บิกินี่ ฝากถอนไม่มีขั้นต่ำ